Rutger werd op 22 januari 1972 geboren in Veldhoven onder de rook van Eindhoven. Hij groeide op in een groot en muzikaal gezin en wilde drummer worden. Zijn ouders vonden dat hij eerst maar een melodisch instrument moest leren bespelen. Hij koos de trompet en speelde vanaf zijn 8e jarenlang bij het Veldhovens Muziekkorps. Ondertussen vroeg hij elk jaar voor zijn verjaardag een drumstel maar jammer genoeg kreeg hij dat niet.

Rutger leerde zichzelf dus maar drummen op zijn eigen gemaakte drumstel: een tamboerijn was de snare, de hihat een stuk ijzerdraad met bierdoppen eraan en een Afrikaans trommeltje deed dienst als tom.

Toen hij twaalf jaar werd was het dan zover: zijn ouders gaven hem een écht drumstel. Samen met zijn broer- die piano speelde- en nog wat jongens uit Veldhoven richtte hij toen meteen de band ‘Secret Mission op’. Ze speelden vooral covers van oa Spandau Ballet, Level 42 ; het bekende jaren ’80 werk dus. Later speelden ze ook eigen composities waaronder songs met veelbetekenende titels als ‘Man in black’ en ‘Stop the fighting’.

Ook bleef Rutger trompet spelen bij verschillende orkesten en bij het Veldhovens Muziekkorps, ook wel ‘de Harmonie’ genoemd. Elke maandagavond was hij van de partij bij de repetities in café ‘D’Ouwe Loop’. Ze speelden op muziekconcoursen, maar traden ook op bij feesten en evenementen (in pak). Hoogtepunt was toch wel dat zij de Paus in 1985 op het vliegveld van Eindhoven mochten verwelkomen. Rutger was 13 en stond helemaal vooraan bij het hek, met zijn cornet en nieuwe schoenen van de Bata. Hij was één van de weinigen die de Paus van heel dichtbij zou gaan zien. Maar helaas stak de voorzitter van de Harmonie daar een stokje voor want een paar minuten voor het optreden plukte hij Rutger van de voorste rij en plaatste hem middenin de groep ‘omdat zijn schoenen daar tenminste niet opvielen’. Die waren volgens hem ‘niet netjes genoeg’.

Ondanks dit licht traumatische voorval bleef Rutger toch nog jaren bij de Harmonie spelen, hij verruilde zijn trompet voor een hoorn en bleef er tot zijn zestiende. Zoals hij zelf zegt heeft hij daar (onder leiding van dirigent Schorer) geleerd wat muziek maken is.

Zijn broer gaf hem tussendoor ook nog pianoles. Hij leerde hem alle akkoorden van de ‘Bohemian Rhapsody’. En toen Rutger die begreep en beheerste, kon hij eigenlijk het hele jaren ’80 repertoire op de piano spelen. Samen hebben ze nog jarenlang op bruiloften en partijen gespeeld (en zij zijn overigens nog steeds te boeken).